اضطراب امتحان، یکی از انواع اضطراب های موقعیتی است که رابطه تنگاتنگی با عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی موسیقی درمانی فعال و گشتالت درمانی در کاهش اضطراب امتحان بود. بدین منظور طی یک طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، یک مدرسه راهنمایی در شهرستان شهریار به صورت در دسترس انتخاب و دانش آموزان آن از نظر اضطراب امتحان مورد آزمون قرار گرفتند. سپس 24 نفر از دانش آموزانی که بالاترین نمره را کسب کرده بودند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه موسیقی درمانی فعال، گشتالت درمانی و گروه کنترل کاربندی شدند. موسیقی درمانی فعال و گشتالت درمانی به مدت 8 جلسه، روی گروه های آزمایشی اجرا شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی شفه تجزیه و تحلیل شد و نتایج نشان داد که موسیقی درمانی فعال و گشتالت درمانی در کاهش اضطراب امتحان موثر است اما بین موسیقی درمانی فعال و گشتالت درمانی در کاهش اضطراب امتحان، تفاوت معناداری وجود ندارد.

مقدمه: ابراز وجود، یکی از مهارت های زندگی است که باعث افزایش عزت نفس، بیان منطقی افکار و احساسات، کاهش اضطراب، بهبود مهارت های ارتباط اجتماعی و ملاحظه حقوق دیگران و در عین حال گرفتن حق خود و در نهایت افزایش میزان رضایت از زندگی و شادکامی می شود.هدف: پژوهش حاضر، با هدف تعیین تاثیر گشتالت درمانی (Gestalt therapy) بر ابراز وجود دانشجویان پرستاری انجام شد.روش کار: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی با طراحی دو گروهی قبل و بعد از مداخله است. از میان 80 دانشجوی پرستاری مشغول به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی نجف آباد در سال تحصیلی 93-1392 که در بدو ورود به دوره کارآموزی در عرصه بودند، کلیه افرادی که نمی توانستند ابراز وجود کنند، به تعداد 36 نفر با استفاده از پرسشنامه ابراز وجود (ASA) Adolescence Self-Assertiveness جدا شده و از این افراد تعداد 24 نفر که واجد معیارهای ورود به مطالعه بودند به صورت تصادفی و مساوی در گروه آزمون و شاهد جایگزین شدند. گروه آزمون طی 8 جلسه، بصورت یک جلسه دو ساعته در هفته، تحت آموزش گروهی گشتالت درمانی قرار گرفت. در حالیکه گروه شاهد مداخله ای دریافت نکرد. پس آزمون بلافاصله بعد از آموزش با همان پرسشنامه انجام شد و تجزیه و تحلیل داده ها با مقایسه میانگین و انحراف معیار نمرات و آزمون تی زوجی و تی مستقل انجام گرفت.نتایج: در گروه آزمون میانگین نمرات ابراز وجود بعد از مداخله نسبت به قبل به طور معناداری افزایش یافت (P=0.001). میانگین نمرات ابراز وجود در گروه شاهد قبل و بعد از آزمون افزایش معنادار نداشت(P=0.4). مقایسه اختلاف میانگین نمرات ابراز وجود قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون با گروه شاهد معنادار بود (P<0.005).نتیجه گیری: یافته های این پژوهش، گشتالت درمانی را بر افزایش میزان ابراز وجود موثر می داند. از این رو با توجه به این نتایج می توان پیشنهاد نمود که از درمان فوق به صورت انتخابی به عنوان یک شیوه روان درمانی در جهت مولفه های ناکارآمد در ابراز وجود استفاده شود.

زمینه و هدف: وقوع جنگ تحمیلی در چند سال گذشته بسیاری از مشکلات را بر جامعه ایران تحمیل کرد. در این راستا، جانبازان نیز از آثار زیان بار آن مصون نماندند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مشاوره گروهی تلفیقی به شیوه گشتالت درمانی و شناخت درمانی بر بهبود کیفیت زندگی جانبازان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1389 انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه جانبازان شهرستان جهرم به تعداد 820 نفر با آسیب بین 25-69 درصد بودند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، پرسشنامه کیفیت زندگی بین 150 نفر اجرا شد. پس از نمره گذاری، به صورت تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه مداخله وارد شدند. گروه مداخله 8 جلسه مشاوره گروهی تلفیقی به شیوه گشتالت درمانی و شناخت درمانی دریافت کردند و گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین ابعاد کیفیت زندگی شامل؛ سلامت جسمی، سلامت روان، محیط زندگی و روابط اجتماعی در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی داری وجود داشت (p<0.001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که اجرای مشاوره گروهی تلفیقی به شیوه گشتالت درمانی و شناخت درمانی بر بهبود و افزایش کیفیت زندگی جانبازان در ابعاد؛ سلامت جسمی، سلامت روان، محیط زندگی و روابط اجتماعی موثر است.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر گشتالت درمانی بر اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان در دانشجویان اجرا گردید. این پژوهش در روش تحقیق بالینی و بر پایه طرح چند خط پایه ای به مطالعه فرایند درمان پنج مورد پرداخت. لذا از جامعه آماری کلیه دانشجویان مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی پنج مورد دانشجوی مراجعه کننده دارای معیارهای اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان (بر اساس5- DSM)، مورد مطالعه قرار گرفتند و طی مراحل سه گانه پیش آزمون (خط پایه)، پس آزمون و پیگیری، ارزیابی گردیدند. سه هفته اول به عنوان خط پایه در نظر گرفته شد، پس از 12 هفته گشتالت درمانی (هر هفته یک جلسه 1.5 ساعت)، پس آزمون اجرا گردید و سه هفته بعد سنجش پی گیری به اجرا درآمد. داده ها در منحنی چند خط پایه تحلیل گردید و یافته ها، کاهش نمرات اضطراب امتحان و اضطراب فراگیر در چهار نفر از پنج دانشجوی تحت درمان را نشان داد. بر این اساس نتایج بیانگر اثربخشی گشتالت درمانی بر کاهش اضطراب فراگیر و بهبود اضطراب امتحان در دانشجویان است.

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی رویکرد گشتالت درمانی بر میزان اضطراب و حرمت خود دانش آموزان طلاق در شهرستان شهریار انجام شده است. از طریق نمونه گیری در دسترس تعداد 30 دانش آموز طلاق انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل(هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. در هر دو گروه سیاهه های اضطراب بک و حرمت خود کوپر- اسمیت به عنوان پیش آزمون اجرا شد. سپس، گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت درمان با رویکرد گشتالت درمانی قرار گرفت. جهت تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که گشتالت درمانی در کاهش میزان اضطراب و افزایش میزان حرمت خود دانش آموزان طلاق موثر بوده است.

مقدمه: اعتیاد به عنوان یک آسیب اجتماعی، جامعه بشری به ویژه قشر نوجوان و جوان را به شدت تهدید می کند و به نظر می رسد مداخلات روانی بتواند از گرایش افراد به سمت اعتیاد جلوگیری کند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی مشاوره گروهی به شیوه گشتالت درمانی بر میزان گرایش به اعتیاد دانشجویان دانشگاه آزاد واحد علوم پزشکی تهران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران در سال 96 بودند. نمونه مورد مطالعه شامل 36 نفر از دانشجویان بود که به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل جایگزین شدند. داده های پژوهش به وسیله پرسشنامه ایرانی گرایش به اعتیاد (IAPS) گردآوری شده و از طریق تحلیل واریانس چندمتغیری و با استفاده از نرم افزار SPSS-22 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمون و کنترل در پیش آزمون گرایش به اعتیاد تفاوت معناداری وجود ندارد (122/0 = F، 05/0 < P)؛ اما در پس آزمون (15/6 = F، 05/0 < P) و مرحله پیگیری (29/4 = F، 05/0 < P) تفاوت معناداری وجود دارد که نشان از اثربخش بودن مشاوره گروهی به شیوه گشتالت درمانی است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش، می توان مشاوره گروهی به شیوه گشتالت درمانی را به عنوان یک روش مؤثر در کاهش گرایش به اعتیاد دانشجویان و پیشگیری سطح اول پیشنهاد داد.

زمینه و هدف: ابراز وجود به عنوان یکی از مهارت های زندگی باعث افزایش عزت نفس، بیان منطقی افکار و احساسات، کاهش اضطراب، بهبود مهارت های ارتباط اجتماعی و ملاحظه حقوق دیگران و در عین حال گرفتن حق خود و در نهایت افزایش میزان رضایت از زندگی و شادکامی می شود. پژوهش حاضر، با هدف مقایسه تاثیر گشتالت درمانی و درمان شناختی رفتاری الیس بر ابراز وجود دانشجویان پرستاری انجام شد.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل است. از میان 80 دانشجوی پرستاری مشغول به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی نجف آباد در سال تحصیلی 93-1392 که در بدو ورود به دوره کارآموزی در عرصه بودند، کلیه افرادیکه نقص در ابراز وجود داشتند به تعداد 36 نفر با استفاده از پرسشنامه ابراز وجود ASA جدا شده و به صورت تصادفی و مساوی در دو گروه آزمون و یک گروه کنترل (هر گروه 12 نفر) جایگزین شدند. گروه های آزمون شامل گشتالت درمانی و درمان شناختی رفتاری الیس، طی 8 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس آزمون بلافاصله بعد از آموزش با همان ابزار انجام شد و تجزیه و تحلیل داده ها توسط تحلیل کوواریانس، آنالیزواریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD در نرم افزار SPSS ویرایش 20 انجام گرفت.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که قبل از مداخله، میانگین نمرات ابراز وجود در گروه ها، اختلاف معناداری نداشته اشت (P<0.05). بعد از مداخله، در هر دو گروه گشتالت درمانی و درمان شناختی رفتاری الیس نمرات ابراز وجود به طور معناداری افزایش یافت (P<0.05). تفاوت نمرات ابراز وجود بین هر یک از گروه های آزمودنی و کنترل معنادار بود (P<0.05). این افزایش در دو گروه آزمودنی، با هم اختلاف معنادار نداشت (P=0.48).نتیجه گیری کلی: این پژوهش، تاثیر گشتالت درمانی و درمان شناختی رفتاری الیس را بر افزایش میزان ابراز وجود یکسان میداند. با توجه به نتایج می توان از درمان های فوق به صورت انتخابی به عنوان شیوه های روان درمانی در جهت کاهش باورها و مولفه های ناکارآمد دانشجویان پرستاری استفاده نمود.